Kitaplarım
Blog Yazılarım

Mert Demir

Sentineller de ağlar!
Veda

1 2

Küçükken insanların ne kadar normal, kendimin ise ne kadar da anormal olduğunu düşünürdüm. Büyüdüm, kendimin ne kadar da normal, insanların ise ne kadar da anormal olduğunu düşünmeye başladım. Günün birinde duraksadım, normalliğin içinde anormalliğin, anormalliğin içindeyse normalliğin yattığını gördüm, hissettim, kokladım, yaşadım. O günden beri gözümde herkes bir o kadar sıra dışı ve bir o kadar sıradan ki, kendimi kıyaslayacağım norm bulamaz oldum. O günden beridir de, herhangi biriyim işte.

Facebook
Twitter
Instagram
YouTube
Tumblr
E-posta

Designed with WordPress.com

Abone Ol Abone olunmuş

mertkhimki.com

WordPress.com hesabınız var mı? Hemen oturum açın.
mertkhimki.com
Siteyi Okuyucu'da görüntüle
Abonelikleri Yönet Kaydolun Giriş
Bu içeriği rapor et
Bu şeridi gizle

Mert Demir

Sentineller de ağlar!

Veda