Birkaç ay sonra bu blog sitesini açalı dört sene olacak. O zamanlar İstanbul’da yaşayan ve bir şekilde oradan ayrılmayı kafasına koymuş, izinli olduğu bir sonbahar gününde ise ne yapacağını bilmeyen bir insandım. Yazılar yazıp durdum, yazdıklarımı tekrar tekrar okudum. Kimi zaman içerikleri sadece komik, kimi zaman depresif, kimi zaman da felsefi metinlerdi. Bilgisayarımın başına oturuyor,…

“Konuş benimle dünyanın en şanslı insanı! Hakikatın cevabını nerede buldun?”“Bir cevap bulduğum falan yok, ben sadece soruyu unuttum.” Aşağı Siranayka köyünde yeni bir gün başlamaktaydı. Gökyüzünün tamamını gri bulutlar kaplamıştı, güneş ışığı yeryüzüne direkt olarak vurmuyor sadece belirli bir derecede havayı aydınlatıyordu. Kuzeydeki dağların karlı zirvelerini ise büyük bir sis kütlesi sarmıştı, bakan kişide kesif…

Huyum değildir, yaşamadığım hikayeleri ilk günden beri şu blog sitesinde kaleme almam. Kendi anılarımı yazar, kendi esprilerimi yaparım. Ancak-fakat artık kayda geçirmek istediğim bir hikaye var ki, sadece bu durumun illegal olmasından değil, gerçekten de benim başıma gelmemiş olmasından dolayı ‘bir arkadaş’ ekolü üzerinden anlatacağım yaşananları. Okudukça her şey bir yalanmış gibi gelebilir fakat uyarmak…

Hava kararmak üzereydi, Yalıkavak Marina’nın içerisindeki ufak bir mağazada tek başıma oturmuş, demli demli çaylar içerek kitap okuyordum. Canım feci halde sıkılmıştı, yapacak bir şey bulamıyordum ve etrafta da hiç mi hiç müşteri yoktu. Sağımdaki solumdaki mağazalarda çalışan insanlarla geyik muhabbeti yaparak sigara içmekten de sıkılmış, daha da kötüsü kanser olmaktan korkar hale gelmiştim. Koca…

Bir yerden ya da bir şeyden ayrılmak çoğu zaman çok zor gelir. Kimi mekansal ve şahsi ayrılıklarımdan mutlu olabilsem de hayat beni her zaman bunlarla sınamaya devam etti. Saçlarım beni bunaltırdı, berbere giderdim, içeri girdiğimde aynaya bir de bakardım ki saçlarım çok güzel görünüyor. Uzun yıllardır giymediğim bir hırka vardı, ne zaman onu atmak için…

Tam tarihi hatırlamıyorum ama aşağı yukarı on-on iki yaşlarındaydım. Bir akşam saat sekiz civarı kapı komşumuz Emre ve annesi ile birlikte sahile çıkmıştık. Emre’nin annesi bizi sahildeki bir parka bırakmış, parkın hemen dışında tezgahını açmış olan seyyar mısırcı arkadaşının yanına oturup onunla muhabbet etmeye başlamıştı. Biz ise yarı karanlık çocuk parkının içerisinde saçma sapan hareketlerle…