• Kitaplarım
  • Blog Yazılarım

Yanan Cennetin Ölüleri

Hangi cephede olduğumuz çok açık… diye düşünüyorum.

Bölüm – 1 – Kuzeyden Esen Yeller
Bölüm – 2 – Bir Umudun Gecesi
Bölüm – 3 – Fecir
Bölüm – 4 – Engebeli Sarıçam Ormanı
Bölüm – 5 – Rüya ve Gerçek
Bölüm – 6 – Geçmişin Ecele Yolculuğu
Bölüm – 7 – Morarmış Ölüler ve Düşmanı Görenler
Bölüm – 8 – Zifiri
Bölüm – 9 – Zifiri 2
Bölüm – 10 – Zifiri 3
Bölüm – 11 – Kan İzleri
Bölüm – 12 – Tehdit
Bölüm – 13 – Sekiz… altı… dört… üç!
Bölüm – 14 – Yeni Bir Başlangıç
Bölüm – 15 – Dünya, Karanlık ve Kırmızı
Bölüm – 16 – Nefretimizin Ateşi
Bölüm – 17 – Kızgın Bir Tanrı
Bölüm – 18 – 11. Boyut!

Above the crowds, above the clouds.

Küçükken insanların ne kadar normal, kendimin ise ne kadar da anormal olduğunu düşünürdüm. Büyüdüm, kendimin ne kadar da normal, insanların ise ne kadar da anormal olduğunu düşünmeye başladım. Günün birinde duraksadım, normalliğin içinde anormalliğin, anormalliğin içindeyse normalliğin yattığını gördüm, hissettim, kokladım, yaşadım. O günden beri gözümde herkes bir o kadar sıra dışı ve bir o kadar sıradan ki, kendimi kıyaslayacağım norm bulamaz oldum. O günden beridir de, herhangi biriyim işte.

  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • YouTube
  • Tumblr
  • E-posta

Designed with WordPress.com

  • Abone Ol Abone olunmuş
    • mertkhimki.com
    • WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
    • mertkhimki.com
    • Abone Ol Abone olunmuş
    • Kaydolun
    • Giriş
    • Kısa adresi kopyala
    • Bu içeriği rapor et
    • Yazıyı Okuyucu'da görünrüle
    • Abonelikleri Yönet
    • Bu şeridi gizle